düşünmek ve acı çekmek..

sancılı bir kaç günün ardından nihayet bir kaç kelime döküldü ellerime...blog oluşturma düşüncesiyle (hatta zorlamasıyla :) )beraber kendimde farkettiğim bir çok yara ve elimde avucumda hiç bir şeyimin olmadığının farkındalığı, bi çok kez derinden nefes alıp vermelerimin sebebiydi..az düşünüyorum , çok espri yapıyorum filan...kendime yağdırdığım eleştirilerin ardından en ağırı geldi... Bakara suresi ve 13 ayetlik münafıkların anlatılışı...düşünemeyen ben, günlerdir münafık kafir, muttaki arasında gidip geliyorum.. hangisiyim? hangisi olmalıyım? niye o olmalıyım, diğeri olmamalıyım...ne zaman zihnimi bunlardan uzak tutup dinlendirmek istesem yine karşımda, yine,yine.....ne yapacağını bilip de yapamamanın yorgunluğu üzerimde...dualarıma da eklendi bu üç kelime...sıyrılmalıyım münafıklığımdan ve sığınmalıyım müminliğe,muttakiliğe..ama nasıl..nasılı tamam da yine de bu nefisle nasıl işte!.....