
bizim evde öyle pazar günü olduğu belli olmaz.. bize her gün pazar gibidir. babam emekli yaa :) okula gidiyor olmama rağmen bazen ben bile karıştırırım günleri bu evde..çünkü günler, günlerin içindeki saatler çok bellidir.. kolay kolay değişmez öyle..ne biliyim yemek saatinden tut da annemin bir şeyler okuduğu, babamın bilgisayarda oyun oynadığı saatler bile değişmez..bir aksaklık oldu mu akşam mutlaka ve bir an önce telafi edilmeye çalışır....son zamanlarda bu düzen(!)e ben de eklendim ..her gün mutlaka saat sekizden sonra (ki bu annemin okuma,babamın pc saatidir.) elime bir kaç kitap alıp,'anne bi sayı söyle, baba sıra sende..'tarzında tefeül açılımı yaptım...iyi gidiyor, her ne kadar annem kısa oku dese, babam bana sırtı dönük otursa bile :) ama haklarını yemeyim her seferinde 'Allah razı olsun ' diyorlar. eh zaten ben de bunun için yapmıyor muyum :D
güya pazar günümü yazacaktım..yazayım..sıkı bir nefisle mücadeleden sonra yalnız kaldığım evde temizlik yaptım..(yalnızken temizlik yapmak ençok zorlandığım şeylerden biridir bu arada)ablamın fuar teklifi bu süreci hızlandırdı..abimle ne zamandır vakit geçirmiyordum,güzeldi..ablamla gülmek de öyle..annemler geldi sonra..yorgun,aç,üşümüş bir vaziyette..
hayat ne kadar hızlı akıyordu..düşündüm..annemle yemek hazırlarken..bulutlara baktım..hava soğuktu ama öylesine güzeldi ki..tüm gün kaçırdım bir çok güzelliği dedim içimden...buz gibi olmuş burnuma dolan tarhana kokusu..şükrettirdi beni.. rabbi hatırlattı..sofradayken..'tarhana farklı bişi demi..yani mesela ben mantar çorbasını da çok seviyorum ama sanki tarhana içerken ruhum doyuyor,bir şeyler anlıyorum sanki,mantar çorbası sadece''canıma'' hitap ediyor..' dökülüverdi ağzımdan plansızca..öyle miydi gerçekten.. ama hissettiğim buydu..
anneme baktım sonra..ayağında,kendine özen göstermek istediğinde ya da değerli hissetmek istediğinde giydiği eski ev ayakkabıları...ve yorgunluktan düşecekken, o ayakkabıların mutfak fayansındaki sesi..güçlü kadın annem..
babam..heyecanlı..bahçeden domates elma üzüm getirmiş...yemekten sonra eline bi hırka almış..asıldığında iz yapmasın diye bir şey dikiyor.asılacak yer işte..gözleri kanlanmış..babam için hayat zor, bazen anlamsız,sıradan..ama en çok da zor...
onlarla olmak güzel..onlarla yalnız olmak güzel bazen zor...kıymetini bilmek de zor..ama güzel..
2 yorum:
Ne güzel bir ev senin dilinden böyle dökülünce..Allah tebessümünü artırsın,sen benimkini artırdın..Demek babam hırkasına asılma şeyi dikti.Yarın baban da mı terziydi deyince alık alık bakmayayım...
AMİN.. Allah bakış açımın pozitifliğini ve genişliğini daim etsin inşallah...evler ve içndekiler güzel olsun...
Yorum Gönder