5 Şubat 2011 Cumartesi

gerçekten üzgünüm, ama tek içimi dökebildiğim yer burası...

yazmak istiyorum, yazamıyorum...






yalnız kalmak istiyorum...






bir uçurum kenarında, buz ayazında bedenimin varlığını duymayacak kadar donmak,


kalabalıktan kaçmaya çalışacak kadar yalnız kalasım var...






tüm yakınlarım hepinizden özür dilerim, ama ben böyleyim..böyle bir hal içindeyim...






yazdıkça buharlaşan kelimelerim olsun bir gün ve ben göğsünde güneş taşırcasına


yürüyeyim yanınızda..






kusura bakmayın, yazdım yine...






ruhumu hafiften boşlukta sallayasım var çünkü.






çünkü, gözlerim gökte, uyumak istiyorum...

5 yorum:

nghnca dedi ki...

Ne diyeyim,Allah kurtarsın...Benim sebep olduğum bir durum var mı,bir de ne okuyorsun bu aralar?Senin ruhun boşlukta sallanırken inan rüzgarından üşüyor içim,bir gıcırtı kulaklarımda,ip koptu kopacak,yüreğim ağzımda....

tuğçe dedi ki...

sen olduğunu söyleyemem sadece...ben sen o biz siz onlar :D şeklinde ifade edebiliirim...nietzsche ve babaannemi tekrar okuyorum portobello cadısını da sonra nebiler silsilesi, gönül sedefinden inciler, ve Özadamarın kitabını işte..ben de korkuoyorum... ama senin kadar değil..yine de durumum okadar vahim değil :) ben rahat üzülebileyim ama lütfen siz üzülmeyin :D

nghnca dedi ki...

Sen rahat rahat üzül canım benim..Hüzünlenmekte haklıdır her kalp,ve aldırmayan tınmayan bir gençten,üzülebileni yeğdir her zaman...
Ben böyle yaptım sen yapma dememin ne faydası olur ki yaşayarak öğrenen insana,bana kimse söylememiş miydi sanki?
İnci Hocamın bu hüznün beslendiği kaynağı merak ediyorum diye çağırdığını hatırlıyorum beni..Bir gün sınıfta hüzünle başıma vurdu yine...diye başlayan şarkı mırıldanışımla herkesin sustuğunu ve kahkahayla gülmeye başladığını..
Bakma tavsiyelerime,hala güneşi değil,ayı severim ben..Gündüzü değil,geceyi.Yazı değil sonbaharı,kahkahayı değil,mütebessim gözyaşını...
Ha,beni boşver,milletimizin güzide yazarı eli.f şafak da böyle diyor,bu bir yazar hastalığıymış,al cebine koy....:)))

a.c dedi ki...

rahatça üzül sen, Allah bir yol çizer. yeniden yanyana yürüyebilmek için bazen biraz arkada kalıp dinlenmek mi gerekiyor ne? Allah kendinden ayırmasın tek, her hal insan için, üzüntüler de çok şey öğretir...

tuğçe dedi ki...

ikiniz de iyiki varsınız :) böyle söylenince üzülmek bile anlamsız geliyor..yani en azından kötüye yol olmayan bir üzüntü oluyor inşallah..'denilenin zıddını yapan genç' halinden kurtulamamışım demek ki :) mütebessimim, teşekkürler :)))))

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...